...

..

.

از خون جوانان وطن لاله دمیده

از ماتم سرو قدشان سرو خمیده

در سایۀ گل بلبل ازین غصه خزیده

گل نیز چو من در غمشان جامه دریده

چه کجرفتاری ای چرخ

خوابند وکیلان و خرابند وزیران

بردند به سرقت همه سیم و زر ایران

ما را نگذارند به یک خانۀ ویران

یا رب بستان داد فقیران ز امیران

...

..

.

عارف قزوینی

بشکوه گفت جوانی فقیر با پیریبروزگار، مرا روی شادمانی نیستبلای فقر، تنم خسته کرد و روح بکشتبمرگ قانعم، آن نیز رایگانی نیستکسی بمثل من اندر نبردگاه جهانسیاه روز بلاهای ناگهانی نیستگرسنه بر سر خوان فلک

شب عاشقان بیدل چه شبی دراز باشدتو بیا کز اول شب در صبح باز باشد عجبست اگر توانم که سفر کنم ز دستتبه کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد ز محبتت نخواهم که نظر کنم به رویتکه محب صادق آنست که پاکباز باشد به